CRTVG

Buscar

Galicia por Diante

Negociacións, tumulto

26/11/2019 - 07:39 h

Isto da formación de goberno, polo camiño que vai, non é unha negociación, é un tumulto. E, como continúe así uns días máis, vaise converter nunha risa. Temos, por unha banda, os dous coligados, Sánchez e Iglesias, que, polo que imos sabendo ou máis que sabendo tratando de adiviñar, están deseñando a repartición de ministros como se tivesen asegurada a gobernación.

Por outra banda, temos os independentistas dicindo: “Esta é a nosa”, e Esquerra Republicana e Junts per Catalunya emprenderon unha carreira a ver quen llo pon máis difícil a Sánchez. Os de Esquerra empezaron pedindo unha táboa de negociación, e Aragonés subiu o prezo para esixir que a negociación fose de goberno a goberno, sen liñas vermellas e coa amnistía e a autodeterminación como temas para falar. A Junts per Catalunya, os de Torra, pareceulles pouco e elevaron o listón: que na táboa de conversas haxa un mediador estranxeiro e que sexa admitido Puigdemont como interlocutor. Parece de chiste, pero realmente esa é a petición. Ah! E que tamén participen os presos do ‘procés’ que, de momento, son delincuentes, que así o sentenciou a Tribunal Supremo.

E nestas aparece o Partido Popular, que estaba moi calado, só falaba Feijóo, e agora empezou a falar Casado. Para dicir que o seu partido non se vai abster, co cal, o resumo que hoxe fai a maioría da prensa é que Casado pecha todas as portas a un acordo. Pero non, é moito máis complexo. O que quere Casado é que Sánchez desfaga o acordo con Podemos, chame a Ciudadanos, pacte con el, que Podemos se absteña, supoño que renunciando ao goberno e despois o PP daría apoio ao que saíse de aí. O Partido Popular de Casado estase especializando en pedir que se desfagan os pactos de Sanchez, tanto se se fala do goberno da nación, como se se trata do pacto de Navarra. E se non está demostrado que haxa un pacto, invéntase e xa está. “Xa está”, que dixo Sánchez cando falou da relación entre o Goberno e a Fiscalía.

Conclusión: se deste festival de ocorrencias sae algo, eu pedirei botellas de albariño, de ribeiro e da Ribeira Sacra, incluso de Betanzos, porque hai que celebralo. Será tal milagre que haberá que facer unha gran celebración. Aínda que, tal é como están as cousas, e con Sánchez calado como se estivese groggy, só empeza a haber unha saída que os oíntes coñecen, coma ti e mais coma min, Valiñas: ou sometemento ás condicións dos cataláns, ou terceiras eleccións. E xa as empezo a ver.

As claves informativas do día, con especial atención á actualidade de Galicia