CRTVG

Buscar

Olga Novo gaña o Premio Nacional de Poesía 2020

Publicado o 15/10/2020 21:56

Os versos de Olga Novo soan hoxe desde Vilarmao, na súa Pobra do Brollón natal. No mesmo lugar onde os pareu, no lugar onde acaba de coñecer, por sorpresa, que é Premio Nacional de Poesía pola súa obra 'Feliz Idade'.

Feliz Idade trata sobre a maternidade e a morte pero, considera o fallo do xurado, dede unha óptica 'vitalista'. Na obra o universo persoal traspasa o tempo. Persoas que están e que non, a quen lles dedica o Premio.

Non a el só. Casualidade ou non o premio foi concedido hoxe, o Día das Mulleres Rurais, algo que en Novo aínda lle fai máis ilusión. 

O premio, concedido polo Ministerio de Cultura e Deporte, está dotado con 20.000 euros. O xurado elixiu esta obra "por tratarse dun relato vitalista que celebra o amor e a existencia máis aló do tempo". "O libro é unha criatura viva que relaciona a maternidade e a morte cunha profunda presenza crítica da memoria histórica", engadiu.   

Ademais, o xurado destacou que a voz poética de Olga Novo, "inconfundible e de gran potencia, conxuga autenticidade e verdade, e distínguese pola súa linguaxe visionaria que trae á contemporaneidad o eco ancestral de toda unha tradición literaria".   

Olga Novo (Vilarmao, A Pobra do Brollón, Lugo, 1975) é doutora en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela. Voz destacada da poesía contemporánea en galego, é autora dunha obra entroncada con propostas radicais surrealistas e libertarias, marcada ademais por un profundo vitalismo telúrico, o feminismo, a memoria agraria e o erotismo.   

Así se plasma na antoloxía 'Os líquidos íntimos' (Cálamo, 2013), onde Olga Novo verteu ao castelán unha parte esencial da súa obra, ofrecida ademais na versión orixinal galega.   

Dos seu tres primeiros poemarios publicados, 'A teta sobre o sol' (1996), 'Nós nus' (1997, Premio Losada Diéguez de Creación) e 'A cousa vermella' (2004), a crítica xa destacou o seu gran torrente vivencial e a súa forza expresiva, unidas a unha fonda e persoal sensualidade. Con posterioridade, publicou 'Cráter' (2011), Premio da Crítica española.   

Así mesmo, é autora de dous poemarios en colaboración: 'Magnalia' (2001), co tamén poeta Xoán Abeleira e a pintora Alexandra Domínguez; e 'Monocromos' (2006), co pintor Concetto Pozati. Tamén publicou libros de ensaio e colabora con varias publicacións culturais. Logo de licenciarse en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, compaxinou o labor literario coa docencia.   

O xurado estivo presidido por María José Gálvez Salvador, directora xeral do Libro e Fomento da Lectura e actuando como vicepresidenta Begoña Cerro Prada, subdirectora de Promoción do Libro, a Lectura e as Letras Españolas.   

Así mesmo, estivo formado por: Inés Fernández-Ordóñez Hernández, pola Real Academia Española; Ana Romaní Blanco, pola Real Academia Galega; Sebastián García Trujillo, pola Real Academia da Lingua Vasca/Euskaltzaindia; Marta Pessarrodona Artigas, polo Instituto de Estudos Cataláns/Institut d'Estudis Catalans; Vicent Salvador Liern, pola Conferencia de Reitores das Universidades Españolas (CRUE); Ana Bo da Pena (Ana Rossetti), pola Asociación Colexial de Escritores de España (ACE); Francisco José Díaz de Castro, pola Asociación Española de Críticos Literarios; Aurelio Martín González, pola Federación de Asociacións de Xornalistas de España (FAPE); Rosa María García Rayego, polo Instituto de Investigacións Feministas da Universidade Complutense de Madrid; Juan Carlos Pérez Mestre, polo Ministerio de Cultura e Deporte e Pilar Pallarés García, autora galardoada na convocatoria de 2019.